محاسبه تبدیل رهن و اجاره

نویسنده: Henrick Yau

ماشین حساب‌ها

در قرارداد اجاره ایرانی، بخشی از پول به‌صورت ودیعه (رهن) و بخشی به‌صورت اجاره ماهانه پرداخت می‌شود. این ماشین‌حساب تبدیل رهن به اجاره و عکس آن را انجام می‌دهد. مبالغ به تومان است.

هیچ مرجع رسمی نرخ تبدیل را تعیین نمی‌کند؛ این نرخ توافق موجر و مستأجر است و از شهری به شهر دیگر و از سالی به سال دیگر فرق می‌کند. عددی که در پنل نرخ‌ها می‌بینید فقط یک نقطه شروع است — آن را با عدد قرارداد خودتان عوض کنید.

شرایط فعلی قرارداد

تومان
تومان
نرخ تبدیل (از قرارداد خودتان بردارید)
تومان
تومان

تبدیل رهن به اجاره چطور کار می‌کند؟

در بازار مسکن ایران، اجاره‌بها دو تکه دارد: مبلغی که یک‌جا و به‌عنوان ودیعه به موجر سپرده می‌شود و در پایان قرارداد پس می‌آید، و مبلغی که هر ماه پرداخت می‌شود و برنمی‌گردد. عرف بازار به تکه اول رهن می‌گوید و به دومی اجاره.

نکته‌ای که کل ماجرا را می‌سازد این است: این دو تکه با هم جابه‌جا می‌شوند. موجر و مستأجر می‌توانند بخشی از ودیعه را کم و به جایش اجاره ماهانه را زیاد کنند، یا برعکس. تبدیل رهن به اجاره یعنی همین معامله، و نرخ تبدیل عددی است که این جابه‌جایی را ممکن می‌کند.

محاسبه گام‌به‌گام

  1. نرخ تبدیل را از قرارداد خودتان بردارید. نرخ تبدیل معمولاً این‌طور بیان می‌شود: به ازای هر مبلغ مشخصی ودیعه، چقدر اجاره ماهانه. این عدد قانونی نیست و توافقی است.

  2. ودیعه را بر واحد مبنا تقسیم کنید. مثلاً اگر نرخ را «به ازای هر یک میلیون تومان ودیعه» تعریف کرده‌اید، ودیعه را بر یک میلیون تقسیم کنید.

  3. در نرخ تبدیل ضرب کنید. حاصل، اجاره ماهانه معادل کل ودیعه است.

  4. برای مسیر برعکس، تقسیم کنید. اجاره ماهانه تقسیم بر نرخ تبدیل، ضربدر واحد مبنا، ودیعه معادل آن اجاره را می‌دهد.

  5. دو سر طیف را ببینید. اجاره کامل یعنی حالتی که ودیعه صفر باشد و همه‌چیز ماهانه پرداخت شود؛ رهن کامل یعنی حالتی که اجاره صفر باشد و همه‌چیز ودیعه شود. هر قرارداد واقعی جایی بین این دو می‌نشیند.

چیزی که سرش چانه می‌زنند

نرخ تبدیل، در واقع، نرخ بهره‌ای است که موجر روی پول شما در نظر گرفته. اگر دو پیشنهاد اجاره را با نرخ‌های تبدیل متفاوت مقایسه کنید، دارید دو چیز بی‌ربط را کنار هم می‌گذارید. راه درست مقایسه این است که هر دو پیشنهاد را با یک نرخ تبدیل واحد — نرخی که برای خودتان معنا دارد — به یک واحد مشترک برگردانید و بعد قضاوت کنید.

بحث دوم بر سر این است که نرخ تبدیل چه عددی باید باشد. مستأجری که پول ودیعه را از جای دیگری قرض می‌کند، هزینه واقعی آن پول را می‌داند و طبیعتاً نرخ بالاتری برایش منطقی است. موجری که ودیعه را جای دیگری به کار می‌اندازد هم بازده مورد انتظار خودش را دارد. جایی که این دو عدد به هم می‌رسند، نرخ توافقی قرارداد است.

به همین دلیل، این ماشین‌حساب هیچ نرخی را به شما توصیه نمی‌کند و عددی که در پنل نرخ‌ها می‌بینید فقط یک نقطه شروع قابل ویرایش است.

چرا عدد شما ممکن است فرق کند

این محاسبه، محاسبه‌ای حسابداری است و چند چیز واقعی را نمی‌بیند. اول، ودیعه پولی است که در پایان قرارداد به همان مبلغ اسمی برمی‌گردد؛ در اقتصادی با تورم بالا، ارزش واقعی آن در طول قرارداد کم می‌شود و این ضرر در هیچ نرخ تبدیلی دیده نمی‌شود.

دوم، شرط تعدیل اجاره‌بها در تمدید قرارداد، و سوم، ودیعه‌های قرض‌الحسنه‌ای که برخی موجران می‌پذیرند و نرخ تبدیلشان با بازار فرق دارد.

چهارم، هزینه‌های جانبی: کمیسیون مشاور املاک، شارژ ساختمان و هزینه‌های نگهداری، که هیچ‌کدام در تبدیل رهن و اجاره نمی‌آیند اما در هزینه واقعی سکونت هستند.

پرسش‌های پرتکرار

نرخ تبدیل رسمی وجود دارد؟ خیر. هیچ نهادی نرخ تبدیل رهن و اجاره را تعیین یا الزامی نمی‌کند. آنچه در بنگاه‌ها به‌عنوان «نرخ رایج» گفته می‌شود، عرف محلی است و از منطقه‌ای به منطقه دیگر فرق دارد.

موجر می‌تواند وسط قرارداد نرخ را عوض کند؟ شرایط قرارداد اجاره در طول مدت آن معتبر است و تغییر آن نیاز به توافق طرفین دارد. جابه‌جایی رهن و اجاره معمولاً هنگام تمدید مطرح می‌شود.

رهن کامل به‌صرفه‌تر است یا اجاره کامل؟ بستگی دارد به اینکه پول ودیعه برای شما چقدر هزینه دارد. اگر پول را قرض می‌کنید و هزینه‌اش از نرخ تبدیل بیشتر است، اجاره دادن به‌صرفه‌تر است؛ اگر پول بی‌کار دارید، عکس آن.

ودیعه در پایان قرارداد چطور برمی‌گردد؟ به همان مبلغ اسمی که سپرده‌اید، مگر آنکه در قرارداد شرط دیگری آمده باشد. تسویه بدهی‌های شارژ و قبوض معمولاً پیش‌شرط استرداد است.